ekskursii.by

Беларускі экскурсійны партал

герб

Ветка

Фота - Ветка

Насельніцтва: 8.5 тыс. чал. Статус: Сярэдні Год заснавання: 1685 Гомельская вобласць, Веткаўскі раён

Размяшчэнне - Ветка

Ветка - адміністрацыйны цэнтр Веткаўскага раёна Гомельскай вобласці. Горад знаходзіцца на ўсходзе Беларускага Палесся на рацэ Сож. Горад знаходзіцца паблізу ад беларуска-расійскай мяжы на адлегласці 327 км да г. Мінска, 25,7 км да г. Гомель. Праз горад праходзяць аўтамабільныя дарогі Р124 (Ветка - Добруш - Церахоўка - Весялоўка) і Р30 (Гомель - Ветка - Чачэрск - Ямнае). Зблізку Ветцы на рацэ Сож функцыянуе рачная прыстань.

раскрыць увесь тэкст

Гісторыя развіцця - Ветка

Ветка была заснавана ў 1685 г. (па іншых крыніцах у 1667 г.) стараверамі, якія беглі з цэнтральнай Расіі з-за рэлігійных пераследаванняў у Маскоўскім княстве. Перасяленцы атрымалі грамату караля і вялікага князя, якая гарантавала ім рэлігійную незалежнасць і падатковыя льготы. У 1695 г.у Ветцы асвяцілі першую на тэрыторыі Вялікага Княства Літоўскага стараверскую царкву Пакрова Багародзіцы, здесь пачалі будавацца стараверскія храмы. У канцы XVII-XVIII стст. Ветка стала буйным гандлёвым і рамесным цэнтрам. З Веткаўскай слабоды ў далейшым стараверства распаўсюджвалася па ўсёй Расіі і Ўсходняй Польшчы. На працягу XVII-XVIII стст. Ветка была двойчы спалена царскімі карнымі войскамі, якія змагаліся з раскольніцкай царквой. Большасць жыхароў Веткі было прымусова саслалі ў Сібір.

Пасля першага падзелу Рэчы паспалітай у 1772 г. Ветка апынулася ў складзе Расійскай імперыі. Да 1840 г. ў Ветцы працавала суконная фабрыка, а ў 1860 г. з прыстані адышло 36 судоў з рознымі таварамі, 69 лясных плытоў і былі разгружаны 47 судоў. У 1868 г. ў Ветцы адкрыта жаночае, а ў 1874 г. мужчынскае народныя вучылішча. Насельніцтва горада ў 1874 г. складала 7,2 тыс. жыхароў, а да пачатку XX ст. ў населеным пункце існавала буйная яўрэйская абшчына.

1 студзеня 1919 г. Ветка ўвайшла ў склад БССР, аднак ужо 16 студзеня населены пункт перайшоў у склад РСФСР. У склад БССР Ветку вярнулі ў 1926 г. ўжо ў статусе горада. У 1939 г. ў Ветцы налічвалася 6 тысяч жыхароў. 18 жніўня 1941 г. горад быў акупаваны войскамі вермахта. Горад быў вызвалены ад акупантаў 28 верасня 1943 г.. У выніку аварыі на Чарнобыльскай АЭС 26 красавіка 1986 г. горад падвергся частковаму забруджванню. Герб горада быў зацверджаны 17 красавіка 2004 гю.

раскрыць увесь тэкст

Турыстычны патэнцыял - Ветка

Не гледзячы на свае адносна невялікія памеры, Ветка шырока вядомая па ўсёй Беларусі і сярод краін блізкага замежжа як адзін з буйных цэнтраў стараверства. Дзякуючы сваёй унікальнай культуры і гісторыі у горадзе сфармаваліся мясцовыя ўнікальныя стылі іканапісу, афармлення рукапіснай кнігі і сфармавалася самабытная школа веткаўскай разьбы. Азнаёміцца з незвычайнымі экспанатамі, якія распавядаюць пра гісторыю і культуру стараверскай і праваслаўнай беларускай вёскі, можна ў музеі народнай творчасці. У музеі прадстаўлена звыш 10 тысяч экспанатаў, сярод якіх калекцыя старадрукаваных і рукапісных кніг, знакаміты Няглюбскі ручнік. У калекцыі музея маецца «Анфалагіён» – першая кіеўская кніга, выдадзеная ў 1619 г. Сам музей знаходзіцца ў хаце купца Грошыкава, якая ўключана ў спіс помнікаў архітэктуры.

Буйнейшым храмам у горадзе з'яўляецца Спаса-Праабражэнскі сабор. Першы праваслаўны храм быў пабудаваны ў Ветцы ў 1839 г., аднак пасля прыходу савецкай улады неўзабаве быў разбураны. У 1998 г. на ахвяраванні вернікаў пачалося будаўніцтва Спаса-Праабражэнскага сабора, які быў асвечаны 30 верасня 2003 г.

Недалёка ад горада захавалася старасельскае гарадзішча, з якім звязана мноства легенд. Мясцовыя жыхары кажуць, што ў гэтых месцах закапаны дзве валовыя шкуры срэбра і бочачка золата. А вось каму прыналежалі такія багацці - гісторыя нічога не гаворыць.

раскрыць увесь тэкст

Індывідуальныя і карпаратыўныя экскурсіі - Ветка

Размяшчэнне на карце - Ветка

GPS Google: 52.5565986′ N, 31.1793003′ E